Aardiger met Mindfulness

Hier volgt een waarschuwing die serieus genomen dient te worden! We lopen allemaal de kans in de openbare ruimte iemand te treffen die........aardig is! De ideële stichting Sire is er zelfs een campagne over gestart.

Eigenlijk is het dieptriest dat deze stichting zich genoodzaakt voelt een dergelijke campagne te voeren. En ook dat het blijkbaar niet ‘hip'en ‘cool' is om anderen een goed gevoel te willen geven. ‘Aardige' (lees ook: empatische) mensen zijn blijkbaar de minderheid geworden. Alle media hebben er al over bericht: Nederland is asocialer dan vroeger. Regelmatig ziet de samenleving zich geconfronteerd met uitbarstingen van zowel massaal als individueel geweld.

Over de oorzaken zijn al veel boeken en publicaties verschenen. Te veel mensen op een kluitje wellicht? (Al zijn het alleen maar al die auto's en files! En ja, dieren in een nauw kooitje worden ook agressief), de individualisering, de welvaart, het wegvallen van oude gezagsstructuren, enz. Recentelijk is er wellicht een nieuw inzicht bijgekomen: de moderne opvoeding. Volgens klinisch psycholoog J. Derksen is een beetje narcisme nodig om te overleven. Daarom zijn kinderen narcistisch. Maar later moet (in de adolescententijd) het besef doordringen dat er anderen zijn die ook rechten hebben. (1) Het betreft hier wel algemeenheden. Want natuurlijk zijn er genoeg adolescenten die over inlevingsvermogen beschikken. Maar er zal ongetwijfeld een kern van waarheid inzitten. En voor zover empathie volledig ontbreekt, fungeren kinderen vrijwel altijd als spiegelbeeld van hun ouders.

Mindfulness
Al met al ervaar ik als minder valide ook dat de sfeer vaak grimmiger is op straat. Een vreemde paradox toch als je er dan de behulpzame individuen tegenover zet die ik ook tegenkom. Van de Nederlanders meent 78% dat de omgangsvormen te wensen overlaten. Maar weinigen willen de hand in eigen boezem steken. Als je daar een logisch geldige redenering van maakt, zul je al snel vastlopen.

Maar dan kan wel de grote schoonmaak beginnen. En het bestaat zomaar dat de deelnemer tot zijn eigen verbazing een enorme, innerlijke kalmte ervaart. Meer liefde komt los, zowel voor anderen als voor hemzelf. Ineens blijkt die ander (bijv. die vreselijke chef) ook maar een mens. Net als de beoefenaar zelf. Het bevrijdende besef kan dan doordringen dat we allemaal in hetzelfde ‘levensschuitje' zitten. En als veel mensen zover zouden komen, zou wellicht de campagne van Sire overbodig worden (Diana van den Ende).